Plastic Fantastic! 60 jaar Barbie
2019-12-15 - 2020-04-01
‘s Werelds beroemdste modepop is 60 jaar geworden. Barbie is een icoon en heeft menig meisjeskamer sinds 1959, toen de pop voor het eerst in de Verenigde Staten werd uitgebracht, gevuld. Gedurende tientallen jaren is Barbie altijd meegegaan met de tijd en in de overzichtstentoonstelling Plastic Fantastic! 60 jaar Barbie laat het museum zien hoe het schoonheidsideaal en de Barbie van de jaren 60 tot vandaag de dag zijn veranderd. Het museum presenteert ruim honderd Barbies waaronder de klassiekers Malibu Barbie en Barbie Superstar. Ook zijn de zeldzame allereerste Barbie uit 1959 en de voorloper, de Duitse Bild Lilli, te zien.
In Plastic Fantastic! 60 jaar Barbie zien we de pop in allerlei verschillende rollen en outfits. Barbie ging verder dan stilzitten en mooi zijn, zij werd astronaut, kreeg een eigen auto en werd zelfs transgender. Natuurlijk zijn vriend Ken, die in 1961 gelanceerd is in de Verenigde Staten, zusje Skipper en Barbies vrienden ook vertegenwoordigd in de tentoonstelling.

Trouwe viervoeten - dierenportretten van Otto Eerelman
2020-09-27 - 2021-01-31
Aaibare puppies met glanzende ogen en natte neuzen, gesoigneerde windhonden en stoere Duitse herders. Ontdek in de tentoonstelling Trouwe viervoeter naast honden ook paarden en exotische dierenportretten van de 19e-eeuwse schilder Otto Eerelman, de ‘Rembrandt van het Noorden’.
Huisdieren als gezelschapsdieren raakten in de tweede helft van de 19e eeuw in de mode bij rijke burgers. De Groningse Otto Eerelman (1839-1926), onder andere opgeleid bij Lourens Alma Tadema, sprong in die markt door deze huisdieren te vereeuwigen.
De schilder had een succesvolle carrière. Vanaf 1880 kreeg hij opdrachten van het Koninklijk Huis en al tijdens zijn leven ontving hij waardering. Eerelman tekende en schilderde voornamelijk honden en paarden. Daarnaast zie je ook exotischere dierenportretten, zoals een orang oetan uit de collectie van ARTIS en een leeuw van de Universiteitsbibliotheek Leiden. Een van de topstukken in de tentoonstelling is het zelden getoonde en bijna 2 meter lange bruikleen uit de collectie van het Koninklijk Huis: Wilhelmina te paard voor een wapenschouw op de Renkumse heide.

Beatrix in beeld - staatsieportretten en vrij werk
2021-10-20 - 2022-02-27
Het Stedelijk Museum Vianen viert haar 50 jarig bestaan met de jubileumtentoonstelling Beatrix in beeld. Daarin wordt een grote selectie staatsieportretten getoond met onder andere de zeefdruk van ‘Beatrix met hoed’ door Carla Rodenberg, het ‘frontaal borststuk in regenjas’ van Marte Röling evenals het prachtige portret van Herman Gordijn uit 1982 gemaakt voor de Raad van State. Uniek is dat ook voorstudies voor oorspronkelijke werken zijn te bewonderen.

Mede dankzij bruiklenen van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed en de Koninklijke Verzamelingen kunnen bovendien werken van bijvoorbeeld Bob Bruijn, Ger van Elk, Jeroen Henneman en Andy Warhol worden getoond. Er zijn talloze andere schilderijen, foto’s en beelden van prinses Beatrix gemaakt. Bijzondere aandacht is er ook voor ontwerpen van postzegels en munten, met ontwerpen van Auke de Vries, Peter Struycken, Irma Boom en Berend Strik.

Vianen heeft van oudsher een warme band met de Oranjes en het koningshuis. Hiervan getuigen ondermeer de jeugdvriendschap tussen Willem van Oranje en Hendrik van Brederode al in de 16e eeuw. In 1993 werd het museum in het huidige pand Voorstraat 97 feestelijk geopend door prinses Margriet. In 2013 waren koning Willem-Alexander en koningin Máxima op bezoek in Vianen vanwege hun provincietour.

Met de tentoonstelling Beatrix in beeld, verwacht het Stedelijk Museum Vianen niet alleen fans van het koningshuis, maar ook liefhebbers van 20e-eeuwse kunst en vormgeving aan te spreken. De tentoonstelling heeft nationale allure en is te bezichtigen van 16 oktober tot en met 31 januari 2022.
De tentoonstelling is mede tot stand gekomen dankzij Gemeente Vijfheerenlanden Kunst en Cultuurfonds, BoazBank Beheersfonds en Hoogsteder Museum Stichting.

Voorbij de onschuld - kunst op papier in de 21ste eeuw
2022-03-12 - 2022-06-12
Het eerste museale overzicht van kunst op papier in de 21e eeuw. Deze kunst is geëngageerd en activistisch. Het gaat ergens over. Dat kan ook bijna niet anders na nine-eleven, de voortdurende ongelijkheid in de wereld, de vluchtelingenproblematiek, klimaatveranderingen en Covid-19.

De opzet van de tentoonstelling is chronologisch. Kunstenaars geboren in de jaren 50 zijn opgegroeid met andere uitdagingen dan die in de jaren 60 en 70. Steeds meer groeide het besef dat de kunstenaar onderdeel was van een veel grotere wereld. Geen eilandje meer, naast het geloof dat je wel degelijk misstanden in de samenleving kunt aankaarten. Niets doen is geen optie meer.
Op Voorbij de onschuld zie je kunstwerken van Marlene Dumas en Marc Mulders, geboren in de jaren 50, tot Carlijn Kingma en Tasio Bidegain, geboren rond de eeuwwisseling. Hoe gaan zij om met de wereld van vandaag? De tentoonstelling over vrije keuzes van kunstenaars past in een traditie van Vianen als Vrijstad die zich eeuwenlang met eigen wetten autonoom wist te houden tussen Holland en Gelre en een vrijhaven was voor vrijdenkers.
Kunstenaars op de tentoonstelling: Stan Klamer, Marlene Dumas, Nour-Eddine Jarram, Marc Mulders, Koen Vermeule, Rob Voerman, Siemen Dijkstra, Erik van Lieshout, Carlijn Mens, Natasja Kensmil, Maayke Schuitema, Raquel Maulwurf, Rik Smits, Susanna Inglada, Natalia Ossef, Guy Vording, Carlijn Kingma en Tasio Bidegain.
De tentoonstelling komt mede tot stand dankzij de kunstenaars, Gemeente Vijfheerenlanden, Triton Collection Foundation, Livingstone Gallery, Galerie Maurits van de Laar, Mark Smit Kunsthandel, Borzo Gallery, Allard Wildenberg Art Projects, Schunck Heerlen, Rijksmuseum Twenthe en diverse particuliere collecties.

Carlijn Mens - Sporen van betekenis
2022-06-15 - 2022-08-28
Stedelijk Museum Vianen toont in de zomermaanden een speciaal kunstproject ‘Sporen van betekenis’ van Carlijn Mens, een project dat tot stand kwam in nauwe samenwerking met leerlingen in Vianen. Het onderwerp is ‘vluchtelingen’, een heel actueel thema dat meer dan ooit in de belangstelling staat.
Carlijn Mens heeft in Vianen kinderen van verschillende leeftijden en nationaliteiten zelf ‘sporen’ laten maken. Na een individueel gesprek over wat je als vluchteling achter zou moeten laten, en hoe het is om daarna weer terug te (mogen) komen, liepen de kinderen over de vellen papier. Het resultaat laat een grote verscheidenheid aan voetafdrukken zien: soms met twijfel, bij anderen met vertrouwen. Ieder beleeft het op zijn of haar eigen manier. Het geheel toont een eenheid in diversiteit.
Sporen van betekenis is gebaseerd op Mouvement dans l’incertitude / Beweging in onzekerheid, een kunstwerk dat Carlijn Mens in 2013 maakte voor Maison Salvan in Sigean, een Frans museum nabij Toulouse. Samen met haar eigen kinderen maakte ze een kunstinstallatie met voetstappen, sporen die mensen achterlaten op de vlucht voor honger of oorlogsgeweld. Met het werk refereerde ze aan de geschiedenis van de plek: een opvanglocatie voor vluchtelingen tijdens de Spaanse burgeroorlog.
Het kunstproject maakt deel uit van de tentoonstelling Voorbij de onschuld; kunst op papier in de 21ste eeuw in Stedelijk Museum Vianen 2022 en kwam mede tot stand dankzij een financiële bijdrage van Gemeente Vijfheerenlanden en Provincie Utrecht.

Schilders langs Lek en Linge
2022-07-01 - 2022-10-30
Een ode aan de prachtige natuur van het rivierenlandschap met zijn water en indrukwekkende luchten. Natuur en kunst vallen in ‘Schilders langs Lek en Linge’ prachtig samen.
De tentoonstelling omvat schilderijen, tekeningen en prenten uiteenlopend van zeventiendeeeuwse schilders zoals Jan Meerhout, maar ook kunst van Willem den Ouden, Frank Dekkers, Jeroen Hermkens en de Viaanse kunstenaar Ary Baggerman. Speciale aandacht is er voor Willem Witsen die in de jaren twintig van de vorige eeuw veel aan de Lek gewerkt heeft. Natuurlijk mag zijn palet niet ontbreken. Er zijn ook schetsboeken te zien van Willem Koekkoek en Leo Gestel. Dat het landschap geen eeuwig leven heeft is het thema voor een speciaal voor deze tentoonstelling gemaakte kunstinstallatie van Carlijn Mens. Door het wegvallen van de praktische noodzaak én bodemverontreiniging zijn de beeldbepalende knotwilgen in het rivierenlandschap in snel tempo aan het verdwijnen.
De tentoonstelling komt tot stand mede dankzij bruiklenen van het Rijksmuseum Amsterdam en de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. Provincie Utrecht, Gemeente Vijfheerenlanden, het K.F. Hein Fonds en het Mondriaan Fonds zorgden voor een financiële ondersteuning.

Judith Heinsohn - African whispers
2022-07-01 - 2022-10-30
Judith Heinsohn kijkt als beeldhouwer naar de beweging en de lichaamshouding van de mensen om haar heen. Ze ervaart de gezichten, tast in gedachten met haar handen of penseel de lichamen af. Gefascineerd zoekt ze naar het kwetsbare en vergankelijke van het menselijke lichaam aan de ene kant en het trotse en vruchtbare aan de andere kant. Met de observatie van zichzelf en anderen als uitgangspunt ontstaan beelden die eruitzien of ze de eeuwigheid hebben doorstaan en van plan zijn dat nog lang te doen.
In Bad Schmiedeberg waar jaarlijks honderdduizenden rioolpijpen in ieder mogelijk formaat worden gefabriceerd, koos Heinsohn voor het maken van hoogstpersoonlijke beelden. Voor deze sculpturen gebruikte zij hetzelfde materiaal als de arbeiders, zeer sneldrogende, vacuüm-geperste klei, waardoor zij zichzelf technisch een extra moeilijkheidsgraad oplegde. Daarnaast eiste zij van de werken dat de rioolpijp niet alleen in het materiaal maar ook door de vorm herkenbaar bleef. Juist die wisselwerking tussen het unieke en het eeuwig hetzelfde, de kunstenaar en het fabrieksmatige bleek zeer inspirerend. In het Stedelijk Museum Vianen zijn Sandi 1 en het Koningspaar uit de, in de fabriek gemaakte, serie te zien.
In de meest recente reeks beelden speelt het integreren van scherven een grote rol. Deze nieuwe techniek maakt het mogelijk een contrast te creëren tussen het gladde, geglazuurde van de scherf en de opengebarsten, doffe huid van de klei. Enerzijds levert de bestaande vorm en de kleur van de scherven een beperking op, anderzijds dwingt dit werkproces de kunstenares tot meer abstrahering van haar werk. Vaak ontstaat de inspiratie voor een nieuw kunstwerk al tijdens het werken aan een andere.

City Life, de erfenis van Mondriaan
2022-11-11 - 2023-03-05
City Life gaat over de dynamiek van de stad, kleurrijk en muzikaal. Een tentoonstelling die je blij maakt.

In 2022 is het precies 150 jaar geleden dat Piet Mondriaan in Amersfoort werd geboren. Stedelijk Museum Vianen wil dit feestelijke jaar afsluiten met een speciale tentoonstelling over de erfenis van Mondriaan. Over abstractie en primaire kleuren én over de verfstreken in zijn late werk, toen hij in New York woonde. Mondriaans kunst was een eindpunt. Wat te schilderen na Mondriaan? De Amerikaanse kunstenaar Sol Lewitt nam in de jaren 70 de handschoen op door een link te leggen met de muziek uit zijn tijd: de minimal music, dat ook uitgaat van een beperkt aantal klanken en een sterk herhalend element in zich, zoals de geluiden van de stad. Net als bij Mondriaan ontwikkelde Lewitts kunst zich van vooral witte geometrische vormen naar steeds kleurrijker en frivoler.
De kunst van Mondriaan en Lewitt heeft zijn weg gevonden naar een nieuwe generatie kunstenaars in Nederland en daarbuiten die met abstractie de wereld van nu willen verbeelden. De abstracte kunst van Mondriaan is niet dood, maar meer levend dan ooit.

Kunstenaars op de tentoonstelling: Sol Lewitt, Theo Eissens, Ruri Matsumoto, Harry Markusse

City life sluit aan op de manifestatie Mondriaan 150 en ondersteunt de stimulering van provinciale samenwerking tussen gemeentelijke musea. Met dank aan Museum Van Bommel van Dam in Venlo, Livingstone Gallery in Den Haag, Van Spijk Art Books en vele particuliere collecties.

Willem den Ouden - Tegenlicht
2023-03-12 - 2023-07-16
Onder de titel Tegenlicht toont het Stedelijk Museum Vianen dit voorjaar schilderijen, tekeningen en grafisch werk van Willem den Ouden. Voor de titel is gekozen omdat Den Ouden er bij het vastleggen van het Waallandschap niet voor terugdeinsde recht tegen de zon in te kijken. Net als illustere voorgangers als William Turner, Vincent van Gogh en Edvard Munch gaf hij geregeld de zon zelf weer, op volle sterkte, niet versluierd door wolken. Op de tentoonstelling zijn veel van deze tegenlichtlandschappen te zien.

Christian Hack - Heptagonal Sculptures
2023-04-13 - 2023-07-16
Het eerste museale overzicht van de Duitse kunstenaar Christian Hack (1946, Erlangen). In de bijzondere museumtuin staan een tiental sculpturen afkomstig uit de laatste vijfentwintig jaar uit de serie Heptagonal Sculptures.

Christian Hack is geïntrigeerd door de mogelijkheden van reflectie en vormen. Hack stelt dat zijn kunst geen betekenis heeft, maar open staat voor de interpretatie van de toeschouwer. Zo stelt hij: ‘Making the sculptures is like therapy… or some kind of meditation’. Hij moet er om lachen als toeschouwers meer in zijn werk zien dan abstracte metalen vormen, maar ontmoedigt het maken van interpretaties zeker niet.
Als kleine jongen werd zijn vrije geest niet serieus genomen. Geïntegreerd door de cultuur van native americans maakte hij hoofdtooien en verzon hij rijke verhalen. Zijn ouders gooiden zijn creaties steeds in de prullenbak. Hack liet zich echter niet ontmoedigen en schreef zich in als student Industrieel Ontwerpen aan de beroemde Folkwang School in Essen. De beeldhouwlessen bracht hem tot zijn keuze om vrij kunstenaar te worden.
De serie Heptagonal Sculptures ontstond rond de eeuwwisseling. Het bestaat uit werk gemaakt van roestvrij staal en heeft zijn naam te danken aan de zevenzijdige uiteindes (haptogonal = zevenhoekig). De kunstwerken zijn vernieuwend vanwege hun onbegrensde vormen en verschillende invalshoeken. Het getal zeven, waarvan de betekenis verbonden is met het hemelse, sluit goed aan op die oneindigheid van de sculpturale vormen.

Jeroen Hermkens – Vianen m/v/x
2023-07-22 - 2023-10-29 | Stedelijk Museum Vianen, Voorstraat 97, Vianen
Man, vrouw of non-binair. Op verzoek van het Stedelijk Museum Vianen heeft Jeroen Hermkens (1960) kunstwerken van een aantal interseksuele modellen gemaakt. Ze worden getoond tussen de van hem bekende naakten van mannen en vrouwen. Eerder was er de tentoonstelling ‘Ode aan de Beemstervrouw’ in Purmerend. Rond deze presentatie ontstond vorig jaar veel commotie. Het motto van de tentoonstelling in Vianen: een ‘ode aan diversiteit’. Je mag zijn wie je bent.
Op de tentoonstelling zijn schilderijen, litho’s, beelden en keramiek van Jeroen Hermkens te zien. Voor het eerst laat Hermkens ook bronzen beelden zien. Een speciale presentatie is er voor de collectie Delfts blauw die hij in samenwerking met keramiekatelier Bam heeft vervaardigd. Op de tentoonstelling hangen modellen, zowel naakt als gekleed, door elkaar heen zonder aanduiding van gender. Het zijn allemaal mensen.
Artistiek leider Werner van den Belt van het SMV: Wie zijn wij om te oordelen over anderen als de Vrouwen zich vol trots op artistieke wijze naakt willen tonen aan het publiek? En wat als je er om welke reden dan ook anders uitziet dan gebruikelijk en daar trots op bent?
Met de tentoonstelling wil het museum een extra betekenis toevoegen aan de Vrijstad Vianen. Vianen was in de zestiende eeuw niet alleen de eerste stad waar vrijheid van godsdienst was, voor korte tijd was het ook de enige plek in Nederland met een vrije drukpers. Met de tentoonstelling Vianen m/v/x voegt het museum daar nu een extra dimensie aan toe: vrijheid van gender. Vianen, een unieke stad met een eigen gezicht.
De tentoonstelling komt mede tot stand dankzij een financiële bijdrage van het VSB-Fonds en de Gemeente Vijfheerenlanden. Bij de tentoonstelling is een uitgebreid educatief programma met podcast.

Ina Boudier-Bakker - De Straat 100 jaar
2023-11-04 - 2024-02-18
Honderd jaar geleden verscheen De Straat van schrijfster Ina Boudier-Bakker (1875-1966). Deze novelle geeft een prachtig tijdsbeeld van de stad Vianen rond 1920: het leven van de notabelen, de jaarlijkse kermis en de komst van Hongaarse ondervoede kinderen. Het werk van Ina Boudier-Bakker wordt wel ‘psychologisch-realistisch’ genoemd: het ging haar om het uitdiepen van karakters, hun innerlijk leven.
De Straat verscheen, voor de novelle in boekvorm uitkwam, in drie afleveringen in Elsevier’s Geïllustreerd Maandschrift 1924. Ina Boudier-Bakker was toen alweer enige jaren vertrokken uit Vianen, het onderwerp van het boek.
Zij woonde van 1917 tot 1922 aan de Voorstraat in Vianen samen met haar man Henri Boudier, die als postdirecteur geregeld van woon- en werkplaats moest wisselen. Het was voor de schrijfster geen prettige periode. Ze miste het leven van de grote stad en kon niet wennen aan het leven in het provinciestadje aan de Lek. Het sociaal contact met de plaatselijke bekrompen notabelen waarvan ze deel uitmaakte vond ze verstikkend.
Ze leefde op als eens per jaar de kermis de stille Voorstraat veranderde in een levendig en kleurrijk geheel. Het was een feest vooral voor jongeren en niet-notabelen. Het onderwerp dat een belangrijke plek kreeg in haar nog komende boek kreeg vorm in de herfst van 1921, een periode waarin ondervoede Hongaars-Oostenrijkse kinderen nog in Nederlandse gastgezinnen verbleven.
‘Verwording’, ‘haat’ en ‘uitputting’ – woorden van de schrijfster zelf – zijn belangrijke bestanddelen in deze novelle, maar Ina Boudier heeft via de kermis en de komst van de Hongaarse kinderen de mogelijkheid tot socialer functioneren in de straat gebracht. Egoïsme, egocentriciteit en standsvooroordelen moeten plaats maken voor menselijkheid, solidariteit, aldus Gé Vaartjes.
De tentoonstelling is tot stand gekomen in nauwe samenwerking met biograaf en neerlandicus Gé Vaartjes, die veel over Ina Boudier-Bakker publiceerde. Uit zijn persoonlijke verzameling komen een groot aantal ‘dingen met een gezicht’, zoals Ina Boudier-Bakker ze noemde: porselein, fotoalbums, documenten, foto’s en meubels. Ook zijn er een aantal tekeningen van Isaac Israels te zien die hij maakte als voorstudie voor een olieverfschilderij dat het Stedelijk Museum Vianen in langdurige bruikleen heeft van het Literatuurmuseum in Den Haag. Tijdens de tentoonstelling wordt het schilderij tijdelijk herenigd met aantekeningen en het originele manuscript van De Straat uit de collectie van het Literatuurmuseum.
Er is een speciaal educatief programma voor en met scholen in Vianen en regio dat tot stand is gekomen in samenwerking met de bibliotheek Lek & IJssel, afdeling Vianen.

Samah Shihadi - Berlijns dagboek
2023-11-04 - 2024-02-18 | Stedelijk Museum Vianen, Voorstraat 97, Vianen
De jonge Palestijnse kunstenares Samah Shihadi (1987) maakte onlangs, tijdens een werkperiode in Berlijn, een nieuwe reeks tekeningen over haar geboorteland. Meer dan ooit zoekt ze met haar kunst de verbinding. Juist nu. Stedelijk Museum Vianen kreeg de primeur om deze kunstwerken als eerste te tonen.
Shihadi staat bekend om haar grote, minutieus in houtskool uitgewerkte, tekeningen van het land van haar grootouders die daar in 1948, bij het stichten van de staat Israël, van werden weggestuurd. Het is geen boosheid of nostalgie. De nieuwe serie tekeningen gaat om empathie en de wens verbinding met mensen te maken.
De kunst van Samah Shihadi is thuis in Vianen, van oorsprong al een bolwerk van vrijheid en tolerantie. Dat vrijheid geen vanzelfsprekendheid is, blijkt uit het motto van Hendrik van Brederode, heer van Vianen in de tijd van de Spaanse overheersing en de eerste vrijheidsstrijder van Nederland: AGERE. AVT. PATI. FORTIORA. Letterlijk: ‘Men moet handelen of erger verduren’.
Het laatste kunstwerk dat Samah in Berlijn maakte staat symbool voor haar benadering van kunst en de plek van kunst in de samenleving. Ze tekent hierin zichzelf op de eerste brug die openging toen de Berlijnse muur op 9 november 1989 viel. Oost en West werden weer met elkaar verbonden. Het kunstwerk straalt hoop en vertrouwen uit voor de toekomst.
Met dank aan Livingstone Gallery, Den Haag-Berlijn en Gallery Tabari Art Space, Dubai. Bij de tentoonstelling verschijnt een engelstalige uitgave ‘Berlin Diary’, Van Spijk Art Books ISBN 9789062168228

Artist Rooms: Hans Op de Beeck
2024-01-23 - 2024-05-01 | Stedelijk Museum Vianen, Voorstraat 97, Vianen
Hans Op de Beeck start de serie ‘Artist Rooms’ met het kunstwerk ‘Vanitas (bloemen en zeepbellen)’ dat een aantal maanden deel uitmaakt van de vaste collectie van het museum. Aanleiding is de tentoonstelling Rijkscollecties & Hans Op de Beeck bij Kunsthal KAdE in Amersfoort waarvoor Stedelijk Museum Vianen een kunstwerk in bruikleen heeft gegeven.
Artist Rooms is een serie presentaties van hedendaagse kunstenaars die reageren op de vaste collectie van het museum. Het gaat meestal om een enkel werk waardoor er een nieuwe verhaallijn in de collectie ontstaat.
Credit line: Hans Op de Beeck, Vanitas (flowers and soap bubbles), 2022, black-and-white watercolour on arches papier in wooden frames 118 x 147 x 3,6 cm (framed). Courtesy Galerie Ron Mandos, Amsterdam. Copyright © The Artist
In de zomer van 2024 is het de beurt aan Iris Kensmil. Aanleiding is het Herdenkingsjaar Slavernijverleden en een link met Vianen.

Body Talk - kunst vs. fotografie
2024-02-24 - 2024-06-16 | Stedelijk Museum Vianen, Voorstraat 97, Vianen
Het Stedelijk Museum Vianen toont het werk van een unieke groep van vijf kunstenaars die ieder op eigen wijze het grensvlak tussen kunst en fotografie verkennen: Bobbi Essers, Katinka Lampe, Amie Dicke, Daphne van de Velde en Carla van de Puttelaar. Een gezamenlijk thema is lichaamstaal.
De aanwezigheid van de fotocamera – vroeger de camera obscura – voor het creatief proces in de schilderkunst is altijd onderbelicht geweest. Vaak werd het door de kunstenaar glashard ontkend, zoals bij George Breitner, totdat na zijn dood ineens tientallen foto’s opdoken die eenvoudig herleidbaar waren tot materiaal dat als voorbeeldmateriaal is gebruikt voor zijn schilderijen.
De kunstenaars op deze tentoonstelling werken in alle openheid met camera en kwast en wisselen die af naar gelang het ze uitkomt. Het grote voordeel van deze openheid is een beter begrip van de kunstwerken die in onze tijd van verregaande beeldcultuur worden gemaakt. Wanneer is het een reproductie en wanneer is het een kunstwerk? In de hedendaagse kunst lijken verf en fotocamera steeds meer in elkaar op te gaan.

Marcel Pinas - Isan Corinde, hedendaagse kunst uit Suriname
2024-06-23 - 2024-11-24
‘Mijn meester, ach neemt mijn bede aan,’ schrijft een vrijgemaakte zwarte vrouw, Dédé, in 1795 vanuit Suriname aan haar voormalige meester Engelbert Kelderman uit Vianen. Deze brief, die nooit op zijn bestemming aankwam en pas in 1980 in de National Archives in Londen werd teruggevonden, ligt aan de basis van een bijzonder verhaal.
Lianne Damen (1969) schreef naar aanleiding van de brief een prachtige historische roman De Smeekbede (2020). Vanaf 15 oktober tot 15 december 2023 was De smeekbede als toneelstuk te zien in de Nederlandse theaters. In 2024 volgt in Vianen de tentoonstelling waarbij de historische gegevens op artistieke wijze worden beschouwd vanaf het nu.
Centraal thema op de tentoonstelling en in het publieksprogramma is ‘healing’, hoe ga je om met het slavernijverleden zodat het niet meer jouw leven bepaalt. Dit zal op artistieke wijze onderzocht worden, maar er is ook ruimte voor gesprek en reflectie. Het geheel aan ervaringen wordt omgezet naar een programma voor het onderwijs.
De tentoonstelling vindt plaats in het kader van het Herdenkingsjaar Slavernijverleden en wordt ondersteund door het Mondriaan Fonds en de Provincie Utrecht en reist door naar Suriname.

Healing
2024-07-01 - 2027-07-01
Het centrale thema in de tentoonstelling ‘Marcel Pinas & Isan Corinde – Hedendaagse kunst uit Suriname’ en in het publieksprogramma is ‘healing’. Hoe ga je om met het slavernijverleden zodat het niet meer jouw leven bepaalt? Dit thema wordt op artistieke wijze onderzocht, maar biedt ook ruimte voor gesprek en reflectie.
Via deze webpagina komt u op een extra website met video-fragmenten van interviews met verschillende sprekers die iets vertellen over hun ervaringen met racisme, discriminatie, uitbuiting en/of mentale gezondheid m.b.t. het slavernijverleden.
KLIK HIER OM DIRECT NAAR DE EXTRA WEBSITE TE GAAN
Interviews met:

Werner van den Belt, curator van de tentoonstelling en artistiek-leider Stedelijk Museum Vianen
kunstenaars van de tentoonstelling Marcel Pinas en Isan Corinde
Mercedes Zandwijken, directeur van de De Keti Koti Tafel
Stevland Rudge, (mede)oprichter stichting Black Men Talk
docenten en leerlingen Basisschool Vijfheerenlanden
Sandra van den Berg, stichting CoMensha
Franky Bundel, museumeducator/ kunstenaar en werkzaam bij Cultuur en Erfgoed bij de Provincie Utrecht

Samen met kunstenaar Isan Corinde en cultuurcoaches van Bindkracht heeft het museum een educatief programma opgesteld voorafgaand aan de tentoonstelling. Het doel van dit educatieve programma was om kinderen in het Herdenkingsjaar Slavernijverleden kennis te laten maken met de reis en de ervaringen die de tot slaaf gemaakten hebben moeten doorstaan. Deze verhalen en gebeurtenissen zijn met name gefocust op de overleveringen van het gedwongen vervoer van Afrika naar de koloniën in de West.
Deze pagina vormt de verslaglegging van het programma en dient als voorbeeld voor educatieve vervolgtrajecten.
