Stil verdriet, samen gedragen. Ode aan de tweede generatie Molukkers in Nederland; vertelt het verhaal van een generatie die opgroeide met de gevolgen van een geschiedenis die zij niet zelf koos. Tussen verwachtingen, identiteit en het verlangen om een eigen plek te vinden, droegen velen een stil verdriet dat zelden werd uitgesproken.
Deze lezing belicht niet alleen de Molukse ervaringen, maar plaatst ook de Nederlandse context in perspectief. Een uitnodiging om te luisteren, te begrijpen en samen stil te staan bij een gedeeld verleden dat nog altijd doorwerkt.
